Στο 90ο επεισόδιο του Fathers Tales podcast, ο Γιώργος και ο Δημήτρης ανοίγουν ένα τεράστιο θέμα, πώς είναι τελικά η ζωή στο εξωτερικό όταν είσαι γονιός και μάλιστα χωρίς το πατροπαράδοτο ελληνικό σύστημα της γιαγιάς που σώζει καταστάσεις. Η κουβέντα ξεκινά με το αιώνιο ερώτημα του αν οι Έλληνες θεωρούνται τεμπέληδες και πολύ γρήγορα ξεφεύγει σε μια σύγκριση Ελλάδας, Ολλανδίας και Αγγλίας που θα σε κάνει να αναθεωρήσεις όσα νόμιζες ότι ξέρεις.
Καθώς η κουβέντα προχωρά ανακαλύπτουμε ότι στην Αγγλία και στην Ολλανδία τα σχολεία αποφάσισαν να κλείνουν πιο συχνά και από τις επισκέψεις στον οδοντίατρο. Έξι εβδομάδες μάθημα μία ή δύο εβδομάδες διακοπές. Αυτό συνεχίζεται σαν να είναι τηλεοπτική σεζόν με επεισόδια και mid season breaks. Για έναν Έλληνα γονιό που έχει μάθει στο σκηνικό τριών μηνών καλοκαιρινών διακοπών η πληροφορία αυτή είναι σοκ. Και φυσικά τα πράγματα περιπλέκονται όταν ο Γιώργος εξηγεί ότι κάθε περιοχή της Ολλανδίας έχει δικό της πρόγραμμα για να μην πάνε διακοπές όλοι στις ίδιες ημερομηνίες. Το αποτέλεσμα είναι ένα μόνιμο πάζλ που πρέπει να λυθεί από γονείς που έχουν ήδη αρκετά πάζλ να λύνουν.
Το επεισόδιο πάει ένα βήμα παραπέρα και πιάνει το μεγάλο δράμα της ζωής των μεταναστών. Τα αεροπορικά εισιτήρια. Οι τιμές έχουν ξεφύγει. Η αναζήτηση ενός οικονομικού ταξιδιού μοιάζει πλέον με extreme sport. Ο φίλος από την Αγγλία αποκαλύπτει μυστικά που δεν θα περίμενες όπως το να πας πρώτα σε μια χώρα που δεν έχει σχολικές διακοπές εκείνη την περίοδο ή το να κοιμηθείς σε ξενοδοχείο που είναι μέσα στο αεροδρόμιο επειδή τελικά συμφέρει περισσότερο. Και εκεί κάπου έρχεται η φωνή λογικής του Γιώργου που λέει ότι όλα αυτά είναι καλά και ωραία μέχρι να ταξιδεύεις με παιδιά όπου η περιπέτεια παύει να είναι διασκέδαση και γίνεται πρόκληση.
Φυσικά η κουβέντα πιάνει και το φλέγον θέμα των δουλειών. Γιατί δεν πάνε πια Ευρωπαίοι στην Αγγλία. Τι σημαίνει να χρειάζεσαι βίζα. Πόσο κοστίζει σε εταιρείες και σε εργαζομένους. Πώς φτάσαμε στο σημείο να συναγωνίζεται ο Έλληνας τον Ινδό και τον Πακιστανό για την ίδια θέση εργασίας. Και κυρίως τι σημαίνει αυτό για το μέλλον της ευρωπαϊκής κινητικότητας. Οι δύο παρουσιαστές δίνουν πραγματικές εμπειρίες με ειλικρίνεια και αρκετή δόση χιούμορ που κάνει το θέμα λιγότερο βαρετό και πολύ πιο ανθρώπινο.
Στο τέλος της συζήτησης μένει κάτι πολύ σημαντικό, η καθημερινότητα στο εξωτερικό δεν είναι ούτε παράδεισος ούτε κόλαση. Είναι απλώς αλλιώς. Τα σχολεία λειτουργούν διαφορετικά. Οι δουλειές έχουν άλλες ισορροπίες. Τα ταξίδια στοιχίζουν πολύ αλλά υπάρχουν κόλπα. Η ζωή απαιτεί οργάνωση αλλά δίνει και ευκαιρίες. Και μέσα από αυτή την κουβέντα θα ακούσεις όχι μόνο τι ισχύει αλλά και πώς το βιώνει κάποιος που το ζει πραγματικά.
Αν θέλεις να ακούσεις μια συζήτηση που έχει γέλιο αλήθεια και πολλές πληροφορίες που ίσως σε κάνουν να δεις το εξωτερικό με άλλο μάτι τότε αυτό το επεισόδιο είναι ακριβώς αυτό που χρειάζεσαι.
