Τι θα έκανες αν σου έλεγε κάποιος ότι μπορεί να βγάλει χιλιάδες ευρώ χωρίς να στείλει κάποιο προϊόν, χωρίς αποθήκη, χωρίς μεταφορικά και χωρίς καν να κατασκευάσει κάτι ο ίδιος; Ακούγεται σαν απάτη, σαν όνειρο ή σαν ακόμα ένα βίντεο που υπόσχεται “παθητικό εισόδημα από τον καναπέ”. Κι όμως, σε αυτό το επεισόδιο μιλάμε για μια πραγματική ιδέα που συνδυάζει crowdfunding, 3D printing και ένα απλό αρχείο που μπορεί να γίνει προϊόν στο σπίτι κάποιου άλλου.
Ο Δημήτρης έρχεται ενθουσιασμένος με μια ιστορία φίλου που ασχολείται με 3D printing και ετοιμάζεται να δοκιμάσει την τύχη του στο crowdfunding. Ο Γιώργος, από την άλλη, προσπαθεί να καταλάβει αν μιλάμε για επιχείρηση, χόμπι, πνευματική ιδιοκτησία ή για το πιο εξελιγμένο “πάρε αυτό το αρχείο και κάν’ το μόνος σου” που έχει υπάρξει ποτέ. Και κάπως έτσι ξεκινάει μια κουβέντα για το αν μπορείς όντως να βγάλεις χιλιάδες ευρώ με ένα αρχείο.
Μιλάμε για Kickstarter, backers, tiers, καμπάνιες, scams, καθυστερήσεις, marketing, deadlines και όλα αυτά τα ωραία που κάνουν μια ιδέα να φαίνεται απλή μέχρι να προσπαθήσεις να την υλοποιήσεις. Γιατί άλλο είναι να λες “έχω μια φοβερή ιδέα” και άλλο να πρέπει να φτιάξεις βίντεο, σελίδα καμπάνιας, πρωτότυπο, κοινό, εμπιστοσύνη και μετά να εξηγήσεις στην εφορία τι ακριβώς πούλησες. Ειδικά όταν αυτό που πούλησες είναι ένα αρχείο.
Φυσικά, η κουβέντα δεν μένει μόνο στο 3D printing. Πάμε και στο μεγάλο ερώτημα που πονάει κάθε δημιουργό, επιχειρηματία, podcaster και άνθρωπο που κάποια στιγμή είπε “θα το φτιάξω και θα έρθουν μόνοι τους”. Χρειάζεται marketing ή αρκεί να έχεις καλό προϊόν; Αν δεν έχεις κοινό, μπορεί να πετύχει το crowdfunding; Και αν το προϊόν σου είναι καταπληκτικό αλλά δεν το ξέρει κανείς, υπάρχει πραγματικά;
Ένα επεισόδιο για ιδέες, λεφτά, ρίσκο, χόμπι που μπορεί να γίνουν επιχειρήσεις και επιχειρήσεις που μπορεί να ξεκινήσουν από ένα πλαστικό εξάρτημα πάνω σε ένα γραφείο. Αν έχεις σκεφτεί ποτέ “μήπως να κάνω κάτι δικό μου;”, “μήπως αυτή η ιδέα αξίζει;” ή “μήπως τελικά πρέπει να αγοράσω 3D printer;”, αυτό το επεισόδιο μπορεί να σε βάλει σε σκέψεις. Ή να σε σώσει από μια αγορά εκατοντάδω ευρώ που θα κατέληγε να εκτυπώνει μόνο σουβέρ.
Και κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά, καταλήγουμε στο κλασικό Fathers Tales συμπέρασμα: η ιδέα είναι ωραία, το crowdfunding είναι ενδιαφέρον, το 3D printing είναι εντυπωσιακό, αλλά στο τέλος κάποιος πρέπει να κάνει τη δουλειά. Και συνήθως αυτός ο κάποιος έχει ήδη δουλειά, παιδιά, υποχρεώσεις και έναν εκτυπωτή που κάνει “κρακ κρουκ” στο σαλόνι.
