Έχεις ένα καλό προϊόν. Έχεις μια καλή ιδέα. Έχεις αφιερώσει χρόνο, χρήματα και άπειρες ώρες για να τη φτιάξεις. Και κάποια στιγμή έρχεται η απάντηση: «Ωραία όλα αυτά, αλλά ποιος σε ξέρει;». Κάπως έτσι ξεκινά το σημερινό επεισόδιο, από μια πραγματική προσπάθεια crowdfunding που απορρίφθηκε όχι επειδή το project ήταν κακό, αλλά επειδή ο δημιουργός του δεν είχε ουσιαστική παρουσία στα social media.
Και εκεί αρχίζει το άβολο ερώτημα. Αρκεί πλέον να είσαι καλός σε αυτό που κάνεις ή πρέπει ταυτόχρονα να γίνεις και ο υπεύθυνος marketing του εαυτού σου; Γιατί ξαφνικά δεν αρκεί να φτιάχνεις ωραία πράγματα. Πρέπει να τα δείχνεις, να μιλάς γι’ αυτά, να χτίζεις κοινό και, ιδανικά, να έχεις και μερικούς ανθρώπους εκεί έξω που να ξέρουν ότι υπάρχεις πριν προσπαθήσεις να τους πουλήσεις κάτι.
Με αφορμή αυτή την ιστορία, συζητάμε για το πόσο σημαντικό έχει γίνει το personal brand και γιατί ακόμα και εκδοτικοί οίκοι, crowdfunding πλατφόρμες και εταιρείες περιμένουν όλο και περισσότερο από τον δημιουργό να φέρει μαζί του και το κοινό του. Με άλλα λόγια, κάποτε έφτιαχνες το προϊόν και κάποιος άλλος αναλάμβανε να το πουλήσει. Τώρα φτιάχνεις το προϊόν, το προωθείς, χτίζεις κοινό, στέλνεις newsletter και, αν περισσεύει λίγος χρόνος, ίσως προλάβεις και να κοιμηθείς.
Φυσικά, το να πεις σε κάποιον «ξεκίνα να δημιουργείς περιεχόμενο» είναι πολύ πιο εύκολο από το να το κάνει πραγματικά. Τι ανεβάζεις; Πού το ανεβάζεις; Πρέπει να δείξεις το πρόσωπό σου; Πρέπει να μιλάς στην κάμερα; Χρειάζεσαι τέλειο editing; Και τι γίνεται αν το πρώτο σου βίντεο είναι τόσο κακό που ένα χρόνο μετά δεν αντέχεις ούτε εσύ να το κοιτάξεις; Για αυτό το τελευταίο έχουμε προσωπική εμπειρία. Το πρώτο Fathers Tales υπάρχει για να μας θυμίζει ότι όλοι από κάπου ξεκινάμε.
Μιλάμε επίσης για faceless κανάλια, silent vlogs, podcasts, blogs, newsletters και όλους τους διαφορετικούς τρόπους με τους οποίους μπορεί κάποιος να δημιουργήσει περιεχόμενο χωρίς να προσπαθεί να γίνει TikTok celebrity μέχρι την Παρασκευή. Δεν χρειάζεται όλοι να κάνουν το ίδιο. Αν σου αρέσει να γράφεις, γράψε. Αν σου αρέσει να μιλάς, κάνε podcast. Αν έχεις κάτι ενδιαφέρον να δείξεις, πάρε μια κάμερα και δείξ’ το. Το δύσκολο κομμάτι συνήθως δεν είναι να βρεις την τέλεια πλατφόρμα. Είναι να πατήσεις για πρώτη φορά το κουμπί της δημοσίευσης.
Και φυσικά καταλήγουμε στο YouTube, γιατί ο Γιώργος έχει άποψη. Αν έπρεπε σήμερα να ξεκινήσει από το μηδέν σε μία μόνο πλατφόρμα, θα επέλεγε το YouTube. Ο Δημήτρης, από την άλλη, προσπαθεί ακόμα να συμφιλιωθεί με την ιδέα ότι κάποιος μπορεί απλώς να ανοίξει μια κάμερα και να αρχίσει να μιλάει χωρίς να το σκέφτεται για τρεις εβδομάδες πρώτα.
Το βασικό όμως ερώτημα παραμένει. Αν σήμερα κανείς δεν σε ξέρει, πόσες ευκαιρίες μπορεί να χάνεις χωρίς καν να το αντιλαμβάνεσαι; Και αν ξέρεις ότι κάποια στιγμή θέλεις να πουλήσεις μια ιδέα, ένα προϊόν, μια υπηρεσία ή απλώς τη δουλειά σου, μήπως η καλύτερη στιγμή να αρχίσεις να χτίζεις κοινό ήταν χθες; Η δεύτερη καλύτερη, μάλλον, είναι μόλις τελειώσει αυτό το επεισόδιο.
