Αν γράψεις ένα βιβλίο και πουλήσεις λίγες εκατοντάδες αντίτυπα, έχεις αποτύχει; Ίσως όχι. Γιατί μπορεί τα πραγματικά λεφτά, οι ευκαιρίες και το κύρος που σου δίνει ένα βιβλίο να μην έχουν σχεδόν καμία σχέση με το πόσα αντίτυπα θα φύγουν από το ράφι. Και κάπου εκεί αρχίσαμε να αναρωτιόμαστε αν τελικά ένα βιβλίο είναι προϊόν ή μια υπερβολικά χοντρή επαγγελματική κάρτα.
Στο νέο επεισόδιο των Fathers Tales, ο Γιώργος και ο Δημήτρης ξεκινούν μιλώντας για το διάβασμα και καταλήγουν, όπως συνήθως συμβαίνει, αρκετά μακριά από εκεί που περίμεναν. Γιατί άλλος διαβάζει ένα βιβλίο μέχρι να τελειώσει και άλλος λειτουργεί σαν μέλισσα σε μπουφέ, πηδώντας από βιβλίο σε βιβλίο ανάλογα με τη διάθεση της στιγμής.
Τι αλλάζει όμως όταν δεν είσαι ο αναγνώστης αλλά ο συγγραφέας; Γιατί το να πεις «έχω γράψει βιβλίο» εξακολουθεί να έχει διαφορετικό βάρος από το «έχω γράψει χίλια άρθρα» ή «έχω ανεβάσει εκατοντάδες βίντεο»; Και γιατί άνθρωποι που έχουν ήδη κοινό, χρήματα και καριέρα εξακολουθούν να μπαίνουν στον κόπο να γράψουν ένα βιβλίο;
Η συζήτηση περνάει από τα φυσικά βιβλία στα Kindle και από τα audiobooks στο αν τελικά θυμόμαστε περισσότερο αυτό που διαβάζουμε ή αυτό που ακούμε. Κάπου στη διαδρομή εμφανίζονται συγγραφείς που διαβάζουν οι ίδιοι τα βιβλία τους, βιβλία που αγοράζουμε αφού τα έχουμε ήδη ακούσει και βιβλιοθήκες γεμάτες τίτλους που, ας είμαστε ειλικρινείς, μπορεί και να μη διαβαστούν ποτέ.
Και φυσικά έρχεται η αναπόφευκτη ερώτηση. Αν αύριο έπρεπε να γράψουμε εμείς ένα βιβλίο, για ποιο πράγμα θα ήταν; Θα το δίναμε σε εκδοτικό οίκο ή θα το βγάζαμε μόνοι μας; Θα το διαβάζαμε οι ίδιοι στο audiobook; Και πόση δουλειά θα ήμασταν πραγματικά διατεθειμένοι να ρίξουμε σε κάτι που θα έφερε για πάντα το όνομά μας στο εξώφυλλο;
Ένα επεισόδιο για βιβλία, χρήματα, κύρος, δημιουργία και την περίεργη δύναμη που εξακολουθεί να έχει μια στοίβα από τυπωμένες σελίδες σε έναν κόσμο γεμάτο βίντεο, podcasts και ατελείωτο περιεχόμενο. Και ίσως, μέχρι να τελειώσει, να αρχίσεις κι εσύ να σκέφτεσαι εκείνο το βιβλίο που κάποτε έλεγες ότι θα γράψεις.
