Μπορεί μια εταιρεία να μοιράσει 100 εκατομμύρια ζευγάρια παπούτσια σε παιδιά που τα έχουν ανάγκη και παρ’ όλα αυτά να κατηγορηθεί ότι έκανε κακό; Μπορεί μια καλή πράξη να καταστρέψει τοπικές οικονομίες, να γυρίσει μπούμερανγκ και να ρίξει τον ιδρυτή της εταιρείας στην πιο σκοτεινή περίοδο της ζωής του; Αυτή είναι η ιστορία της TOMS. Και είναι πολύ πιο περίεργη απ’ όσο φαίνεται.
Σε αυτό το επεισόδιο μιλάμε για την ιστορία της TOMS, της εταιρείας που έκανε διάσημο το μοντέλο One for One. Αγόραζες ένα ζευγάρι παπούτσια και η εταιρεία έδινε άλλο ένα ζευγάρι σε ένα παιδί που το είχε ανάγκη. Ακούγεται υπέροχο, έτσι; Και όντως, για χρόνια ο κόσμος το αγάπησε. Τα παπούτσια έγιναν μόδα, οι celebrities τα φόρεσαν, οι πελάτες ένιωθαν ότι κάνουν καλό και η εταιρεία μεγάλωνε σαν να είχε πατήσει turbo.
Μόνο που κάποια στιγμή άρχισαν οι δύσκολες ερωτήσεις. Τι γίνεται όταν στέλνεις δωρεάν παπούτσια σε φτωχές περιοχές; Βοηθάς πραγματικά την τοπική κοινωνία ή καταστρέφεις τους ανθρώπους που ήδη πουλάνε παπούτσια εκεί; Μειώνεις τη φτώχεια ή απλώς κάνεις τους ανθρώπους να περιμένουν την επόμενη δωρεά; Και τελικά, πόσο αθώο είναι ένα επιχειρηματικό μοντέλο που κάνει εμάς να νιώθουμε καλοί, αλλά μπορεί να δημιουργεί προβλήματα αλλού;
Φυσικά, επειδή είμαστε το Fathers Tales, δεν μείναμε μόνο στα παπούτσια. Κάπου ανάμεσα σε κοινωνική επιχειρηματικότητα, χρεοκοπίες, φιλανθρωπία και τον Γιώργο να εξηγεί στον Δημήτρη τι είναι τα TOMS, η κουβέντα πήγε εκεί που πηγαίνει πάντα. Στα παιδιά μας. Γιατί το ίδιο ερώτημα υπάρχει και στο σπίτι. Όταν βοηθάμε συνεχώς τα παιδιά μας, τα στηρίζουμε ή τα κάνουμε να εξαρτώνται από εμάς; Όταν τους λύνουμε κάθε πρόβλημα, τα προστατεύουμε ή τους κλέβουμε την ευκαιρία να δυναμώσουν;
Μιλάμε επίσης για την επιτυχία και για το περίεργο πράγμα που συμβαίνει όταν ένας άνθρωπος έχει πετύχει τα πάντα στα χαρτιά, αλλά μέσα του νιώθει άδειος. Ο ιδρυτής της TOMS έβγαλε εκατομμύρια, έγινε σύμβολο καλοσύνης, βοήθησε εκατομμύρια παιδιά και όμως έφτασε σε μια πολύ σκοτεινή προσωπική περίοδο. Γιατί τελικά, τα λεφτά, η εικόνα και τα χειροκροτήματα δεν γεμίζουν πάντα αυτό που έχουμε μέσα μας. Και αυτό είναι λίγο άβολο να το ακούμε, ειδικά αν περιμένουμε ότι “όταν πετύχω αυτό, τότε θα είμαι καλά”.
Αν σου αρέσουν οι ιστορίες εταιρειών που ξεκίνησαν με μια απλή ιδέα και μετά τα πράγματα έγιναν πολύ πιο περίπλοκα, αυτό το επεισόδιο είναι για σένα. Αν έχεις αγοράσει ποτέ κάτι επειδή “είναι για καλό σκοπό”, μάλλον θα το ακούσεις με άλλο αυτί. Και αν είσαι γονιός που κάποιες φορές βοηθάει λίγο παραπάνω απ’ όσο πρέπει, τότε ίσως πονέσει λίγο. Αλλά με αγάπη. Και με αρκετή κοροϊδία, όπως πάντα.
