Fathers Tales Podcast

Αξίζει ακόμα το πανεπιστήμιο ή κυνηγάμε ένα πτυχίο επειδή έτσι μας έμαθαν; Με αφορμή το σκάνδαλο εισαγωγών στα μεγάλα αμερικανικά πανεπιστήμια, συζητάμε για λεφτά, αξιοκρατία, γονείς, άγχος, AI και το μεγάλο ερώτημα: τι χρειάζονται τελικά τα παιδιά μας για να χτίσουν το μέλλον τους;

Γιατί έξυπνοι άνθρωποι πέφτουν σε χαζές απάτες; Σε αυτό το επεισόδιο μιλάμε για τον Bernie Madoff, τα Ponzi σχήματα, τα hedge funds, την ψευδαίσθηση του εύκολου χρήματος και το πόσο εύκολα μπορεί να μας ξεγελάσει κάποιος που δείχνει πετυχημένος.

Μπορεί το AI να εξαφανίσει τη διαφθορά στην Ελλάδα ή απλά θα βρούμε τρόπο να παρακάμψουμε και τον αλγόριθμο; Σε αυτό το επεισόδιο μιλάμε για φακελάκια, δημόσιο, πρόστιμα, νοοτροπία και το μεγάλο ερώτημα: θέλουμε πραγματικά διαφάνεια;

Μια εταιρεία μοίρασε εκατομμύρια παπούτσια σε παιδιά που τα είχαν ανάγκη και έγινε σύμβολο καλοσύνης. Όμως πίσω από την όμορφη ιδέα υπήρχε ένα μεγάλο ερώτημα. Μπορεί μια καλή πράξη να κάνει τελικά ζημιά; Σε αυτό το επεισόδιο μιλάμε για την ιστορία της TOMS, τη σκοτεινή πλευρά της φιλανθρωπίας και το τι σημαίνει πραγματικά να βοηθάς χωρίς να δημιουργείς εξάρτηση.

Σε αυτό το επεισόδιο του Fathers Tales, ο Γιώργος και ο Δημήτρης μιλάνε για το άγχος όχι θεωρητικά, αλλά μέσα από πραγματικές εμπειρίες. Για το άγχος που σε κρατάει ξύπνιο το βράδυ. Για το άγχος που σε κάνει να κοιτάς το ταβάνι και να σκέφτεσαι όλα τα πιθανά σενάρια καταστροφής. Και φυσικά, για εκείνη την υπέροχη συμβουλή που όλοι έχουμε ακούσει και κανέναν δεν έχει βοηθήσει ποτέ: «Μην αγχώνεσαι». Ευχαριστώ πολύ, μόλις θεραπεύτηκα.

Τι θα έκανες αν σου έλεγε κάποιος ότι μπορεί να βγάλει χιλιάδες ευρώ χωρίς να στείλει κάποιο προϊόν, χωρίς αποθήκη, χωρίς μεταφορικά και χωρίς καν να κατασκευάσει κάτι ο ίδιος; Ακούγεται σαν απάτη, σαν όνειρο ή σαν ακόμα ένα βίντεο που υπόσχεται “παθητικό εισόδημα από τον καναπέ”. Κι όμως, σε αυτό το επεισόδιο μιλάμε για μια πραγματική ιδέα που συνδυάζει crowdfunding, 3D printing και ένα απλό αρχείο που μπορεί να γίνει προϊόν στο σπίτι κάποιου άλλου.

Μέχρι πριν λίγο καιρό πιστεύαμε ότι τα live είναι κάτι που μάλλον δεν θα κάνουμε ποτέ. Πολύ άγχος, πολύ απρόβλεπτα, πολλά πράγματα που μπορούν να πάνε στραβά. Και μετά πατήσαμε το κουμπί. Ένα δοκιμαστικό live έγινε δεύτερο, μετά τρίτο, και ξαφνικά βρεθήκαμε να κάνουμε πέντε live μέσα σε μία εβδομάδα. Το περίεργο όμως δεν είναι ότι τα κάναμε. Το περίεργο είναι ότι ανακαλύψαμε κάτι που μάλλον έλειπε από το Fathers Tales εδώ και χρόνια.

Πόσα χρήματα, πόση ταλαιπωρία και πόση νοσταλγία χωράνε σε μία συναυλία των Metallica; Στο 112ο επεισόδιο του Fathers Tales, ο Γιώργος πήρε τον γιο του στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας για να δουν Metallica, αλλά τελικά η κουβέντα ανοίγει πολύ περισσότερο: γιατί πάμε ακόμα σε συναυλίες, τι θέλουμε να ζήσουν τα παιδιά μας και μήπως κάποιες φορές δεν τα πηγαίνουμε απλώς σε ένα live, αλλά προσπαθούμε να τους χαρίσουμε μια μικρή εκδοχή των δικών μας νεανικών χρόνων;

Σε αυτό το επεισόδιο του Fathers Tales, ο Γιώργος αποκαλύπτει ότι έκανε διαλογισμό για 1064 συνεχόμενες μέρες. Ναι, σωστά διάβασες. Όχι 10 μέρες, όχι έναν μήνα, όχι μέχρι να βαρεθεί και να πει “εντάξει, αρκετά με την εσωτερική γαλήνη”. 1064 μέρες. Δηλαδή περίπου τρία χρόνια στα οποία κάθισε, έκλεισε τα μάτια, προσπάθησε να ηρεμήσει το μυαλό του και, όπως θα ακούσεις, κυνηγούσε και κάτι πουλάκια μέσα σε μία εφαρμογή. Κυριολεκτικά!

Την επόμενη φορά που θα φας σοκολάτα, υπάρχει κάτι που ίσως δεν θέλεις να σκεφτείς: μπορεί, χωρίς να το ξέρεις, να στηρίζεις ένα σύστημα που βασίζεται στην παιδική εργασία και την εκμετάλλευση. Ναι, ακούγεται βαρύ για κάτι που συνήθως τρώμε στις 11 το βράδυ με τύψεις και ένα “μόνο ένα κομματάκι θα φάω”, αλλά αυτή είναι η σκοτεινή πλευρά της σοκολάτας. Σε αυτό το επεισόδιο του Fathers Tales, ο Γιώργος και ο Δημήτρης ανοίγουν μια κουβέντα που ξεκινάει γλυκά, αλλά πολύ γρήγορα γίνεται πικρή.